Frisse tegenzin

Eigenlijk had ik helemaal geen zin om gisteren te spinnen. Een uur lang verplicht zweten en de soms idiote opdrachten van de spinninginstructeur opvolgen (wie wil er nu staand dubbel tempo fietsen), leek mij geen fijne avondbesteding. Maar ik wilde niet flauw doen en had afgesproken met buuf M. Bovendien gaan we zaterdag op skivakantie en wil ik zo fit mogelijk zijn. Dus ik moest wel. Even hoopte ik dat de les vol zou zitten, maar dat was vergeefs: er waren zelfs vier fietsen vrij.

Als laatste snelde ik naar binnen, want ik dacht nog wel tijd te hebben om een zonnebankje mee te pikken. Leraar John reageerde als altijd erg enthousiast en blij verrast op mijn komst. Een welgemeend welkom voor mij! Daar vrolijkte ik al iets van op. Dus hup, niet zeiken, fiets afstellen en draaien met de beentjes. Het eerste nummer, oftewel het infietsnummer, was ‘Let me entertain you’ van Robby Williams. John spoorde ons met zijn immer enthousiaste en vrolijke inslag aan naar de tekst te luisteren. ‘Ja, je hebt er een hele dag opzitten. En je bent misschien met tegenzin gekomen. Maar over vier minuten heb je er zin in, dat beloof ik’.

Hell’s gone and heaven’s here
There’s nothing left for you to fear
Shake your ass, get over here, now scream!

En het onmogelijk gebeurde. Ik kreeg er zin in. En niet zo’n beetje ook. Ik raakte bevlogen. Mijn benen roteerden in bijna onmogelijk snelle rondjes, ik draaide extra slagen aan mijn weerstandsknop, de beat dreunde door mijn lichaam en ik gíng ervoor. Heerlijk. Aan het einde van de les zat ik moe, voldaan, compleet bezweet en belachelijk vrolijk uit te hijgen. Dat had ik nou net nodig. John bedankt!