Aparte keukenwereld

Er komt een nieuwe keuken in ons nieuwe huis. Stiekem hoopte ik al tijdens onze huizenjacht dat we een huis zouden vinden waar dit zou moeten. Ik droomde van hoe onze keuken eruit zou zien; een enorme oven, een keuken van alle gemakken voorzien, mét lades. En nu het zover is dat we mogen kiezen, blijft het ontzettend leuk om te fantaseren. En om de inrichting te bedenken. Het voelt als winkelen in een veels te dure winkel. Apparaten van vele honderden euro’s, prijzen die in de nullen lopen. En dan wij die hoofdrolspelers op dit feestje zijn. Het is een aparte combinatie.

Nadelen zijn er wel. En dat zijn de keukenwinkels zelf. Ik denk dat je in een keukenwinkel gaat werken als je de hoop op een leuk, uitdagend en nuttig ingevuld leven hebt opgegeven. Ik kan me niet voorstellen dat die gladde mannen bij de zoveelste keer het eigen bedrijf ophemelen of de tigste vraag over een kastje, écht gemeend enthousiast zijn. Of dat wanneer ze het woord korting weer eens in hun mond nemen, ze oprecht denken een goede aanbieding te doen. Een fijne keukenzaak vinden is zoeken naar een speld in een hooiberg. We hebben momenteel nog twee opties. Hopelijk komen we er met één van die twee uit.

Maar met wie we er in ieder geval niet uitkomen is Brugman Keukens. Die werken namelijk op een bijzondere manier. Ze doen een aanbod (lees: ze maken een offerte) en die geldt dan alleen voor die dag op dat moment. Het is alles of niets. En toen wij daar niet aan mee wilden doen, deed de verkoper uitspraken als ‘wij doen dit voor u, niet voor onszelf’ en ‘ik ben toch niet achterlijk’. Nou wel achterlijk genoeg om te denken dat wij dat pikken. Want waarom mag je niet even nadenken over de aankoop en prijs van een keuken? Als je niets te verbergen hebt, lijkt me dat geen probleem. Bij dezen raad ik dus iedereen af om bij Brugman te kopen. Ik wil ze overigens wel bedanken voor de mooie tekening van de maten in de keuken en badkamer. Die komt goed van pas bij de andere zaken.