Van sigaar naar nieuwjaar

Chronische sigarenlucht, vrolijk gekleurde broeken, truien nonchalant om de schouders, getoupeerde kapsels en opgetutte (of strakgetrokken) damesgezichten. Maritiem ’s-Hertogenbosch kenmerkte zich door de aanwezigheid van de huidige bourgeoisie. Het gepeupel keek toe vanaf de kade, de rijkelui deden dat vanuit boot of sloep. En rara waar zat ik? In een sloep, midden op het water, met mijn collega’s én fourage (eten en drinken voor de gewone man). Ja, verbazingwekkend.

Het was voor mij de eerste keer. En ik moet zeggen: het is een leuk evenement. De lijn in de muziekkeuze ontbrak enigszins. Het orkest speelde van klassiek tot musical en van nog meer klassiek tot ‘Danny de Munck zingt plat Amsterdams’. Apart, maar wel gezellig. De bootjes werden aan elkaar vastgemaakt en dus zat je vlakbij je buren en moest je over andere sloepen lopen om bij het toilet te komen. Een avontuur op zich.

De boot naast ons werd bezet door twee jonge gezinnen. De prachtige kinderen in de nieuwste mode, de moeders iets te strak in hun velletje en de vaders iets te stoer. Aan de andere kant werden we geflankeerd door een gezelschap dat regelmatig afkeurend onze kant op keek. Is jullie bier nu al op? Tja, dan val je natuurlijk uit de toon.

Grappig is dat het niet uitmaakt hoeveel geld je in je portemonnee hebt zitten, gezelligheid is gezelligheid. En dus deinden we met z’n allen op ‘Vrienden voor het leven’ en ‘Zo verdomd alleen’, probeerden we te lachen om de iets te flauwe grappen-op-stand van de presentator - houzee- en keken we vol bewondering naar de gigantische vuurwerkshow waarmee de avond werd beëindigd. En zo werd de sigarenlucht uiteindelijk overstemt door de geur van gelukkig nieuwjaar.