Fris, vrolijk en kordaat

Het is soms moeilijk om aardig te blijven wanneer er iemand belt omdat hij of zij je iets van je moet. Ik probeer het altijd wel hoor. Dan denk ik aan de vrienden of het gezin die deze persoon ook heeft en aan het levensgeluk dat ik tenslotte iedereen gun. Ik adem in en uit, zeg vriendelijk doch beslist ‘bedankt voor het fantastische aanbod maar ik ben niet geïnteresseerd’ en hang zo snel mogelijk op.

Vorige week ging het even mis. Ik werd om 21.20 uur gebeld door de KeukenConcurrent (het kan ook de KeukenKampioen of de Keukenknaller of weet ik veel welke keukenzaak geweest zijn). Ik zat met twee vriendinnen in een cafeetje toen mijn telefoon ging en er ‘onbekend nummer’ in beeld verscheen. Vriendin M riep dat ik op moest nemen omdat ik me anders altijd zou afvragen wie er had gebeld. Ik stemde in en nam op. De keukenboer, komt het gelegen? Ik was stomverbaasd. In augustus zijn we volop op zoek geweest naar een keuken. Daarvoor loop je allerlei zaken af en vraag je zoveel mogelijk informatie aan. Naderhand belt ieder bedrijf je na met de vraag ‘waar je bent geslaagd’. Bah. Ik dacht dat het nu wel klaar was, maar nee, begin november achtervolgd onze zoektocht me nog steeds. Dus ik zei: “ja, u stoort, ik vind het nogal raar dat u zo laat belt.” Van binnen voelde ik wat borrelen, aardig blijven zou lastig worden. Zij: “Ik hoef ook nog maar 8 minuten te werken.” Ik: “Wat fijn. Nou, ik heb mijn keuken al lang ergens anders gekocht, dus ik beëindig nu het gesprek.” Er klonk een verbouwereerd ok in mijn oor.

Achteraf was die onaardigheid niet nodig geweest, berispte ik mezelf. En dat werd vandaag nog eens pijnlijk duidelijk. Ik belde voor de zoveelste keer naar een interviewkandidaat, maar kreeg hem steeds niet te pakken op zijn 06. Dus bel ik naar het algemene nummer alwaar ik word afgebekt door de receptioniste. En dat gaf bestwel een naar gevoel. Niet meer doen dus, voortaan gewoon weer fris, vrolijk en kordaat aan de telefoon.